chelikkanat

9. KONGREMİZ BAŞARIYLA GERÇEKLEŞTİRİLDİ. ..
PARTİ PROGRAMI KARARA BAĞLANDI!
YOLUMUZ: PROLETARYA ÖNDERLİĞİNDE, SOSYALİZMİN YOLUNU AÇACAK DEMOKRTATİK HALK DEVRİMİ!
SONAL HEDEFİMİZ: KOMÜNİZM…
SİLAHIMIZ: BİRLEŞİK BOLŞEVİK PARTİMİZ!
REHBERİMİZ: MARKSİZM-LENİNİ ZM!
GÜCÜMÜZ: İŞÇİ SINIFI VE BÜTÜN MİLLİYETLERDEN HALKLARIMIZ!

Kürt, Türk, Arap ulusundan İşçiler, Köylüler, bütün milliyetlerden halklarımız, sözümüz size!
Bugün 29 Ocak 2010. Bundan 89 yıl önce Türkiye'de Komünizm bayrağını göndere çekmek için yola koyulan TKP'nin kurucusu ve önderi Mustafa Suphi ve 14 yoldaşı Türk burjuvazisinin hunharca saldırısında katledildiler. Taranarak Karadeniz'in karanlık sularına gömülen 15 öncünün şahsında Kemalist Türk burjuvazisi Komünizmi Türkiye somutunda tarihe gömdüğünü düşünüyordu. Yanıldılar! Evet, bu hunhar saldırıda ve daha sonraki dönemlerde de yürüyen onlarca "Komünist Tevkifatı"nda örgütlü Komünist hareket büyük yaralar aldı. Evet, Mustafa Suphi'nin önderliğinde, Rusya Bolşeviklerinin de desteğiyle kurulan TKP gelişmesi içinde yozlaştı, revizyonistleş ti, fakat hiçbir dönemde Komünizm yok olmadı. 1970'li yılların başlarında İbrahim Kaypakkaya yoldaşın önderliğinde TKP/ML ile revizyonist TKP'nin yere düşürdüğü Komünizm bayrağı yeniden yükseltildi. O bayrak 1981'den bu yana Bolşevik Partimizin gönderinde dalgalanıyor, Bolşeviklerin ellerinde yükseliyor.
Birleşik Bolşevik Partimiz şimdi 9. Olağan Kongresini başarıyla gerçekleştirdi. Tüm parti örgütlerimizde yapılan demokratik seçimlerle belirlenen delegelerle toplanan 9. Parti Kongremiz parti tarihimiz açısından çok önemli bir görevi yerine getirdi, Parti programı konusunda yürütülen tartışmaları sonlandırdı. BOLŞEVİK PARTİ PROGRAMI'nı karara bağladı. Gerçek hareketin her bir adımının, bir düzine programdan daha önemli olduğunun ve fakat ilke programlarının da, tüm dünyanın gözü önünde parti hareketinin düzeyini gösteren bir nişane dikme olduğunun bilincinde olan partimiz, bu anlayışlara uygun olarak parti programının hazırlanması, tartışılması ve sonuçlandırılması nda aceleci davranmadı. Kurulduğundan bu yana geçen 29 yıl içinde sürekli geliştirilen programatik görüşler bütünü temelinde çalıştı. Bir program için gerekli tüm teorik hazırlıkları tamamladıktan sonra, 8. Kongre ile 9. Kongre arasında doğrudan program taslakları üzerine tartışmalar yürütüldü. Bu tartışmalarda temel ayrılık noktası önümüzdeki devrim aşaması konusu idi. Kongremiz bu tartışmayı önümüzdeki devrim aşamasının işçi sınıfı önderliğinde demokratik halk devrimi aşaması olduğu biçiminde sonlandırdı. Kongremiz:
* Türkiye'de sosyalizmin yolunu açmak için, bugün demokratik halk devrimi aşamasının gerekli olduğunu,
*bu devrimin iktidar hedefinin demokratik halk iktidarı olduğunu;
*demokratik halk iktidarının sınıfsal içeriğinin işçi köylü diktatörlüğü olduğunu,
* bu diktatörlükten Proletarya diktatörlüğüne, dolayısıyla sosyalizme geçişin hızını işçilerin bilinç ve örgütlenme ve yoksul köylülükle birlik seviyesinin belirleyeceğini,
*bugünkü ekonomik alt yapının proletarya diktatörlüğü şartlarında sosyalizmi inşa için yeterli olduğunu tespit etti.
Kongremiz Demokratik Halk Devleti'nde, proletaryanın programının ana hatlarını belirledi.
Kongremiz program tartışmalarını sonuçlandırma yanında daha bir dizi önemli konularda tartıştı, kararlar aldı.
Kongremiz, 8.-9. Kongre arasındaki çalışmaları değerlendirdi. İşçi sınıfı ile komünizmin birleştirilmesi çalışmalarında attığımız olumlu adımları değerlendirdi. Bu adımların sürdürülmesi için "Bütün güç işçi sınıf içindeki çalışmaya", "Bütün güç parti inşasının işletme/fabrika hücreleri temeline oturtulması çalışmasına", "Bütün güç partinin gerçekten Bolşevikleştirilmesin e" şiarlarına sarılınması gerektiğini tespit etti.
Kongremiz bunu yaparken, aynı zamanda bu görevin bugünkü şartlardaki olağanüstü zorluklarına da vurgu yaparak, sübjektivizme düşmemek, istekleri gerçeklerin yerine geçirmemek gerektiğine dikkat çekti.
Kongremiz 8-9 Kongre arasındaki dönemdeki faaliyetlerimizde yaptığımız hataları da değerlendirdi. Bunların özeleştirisini yaptı. Bu bağlamda program tartışmalarının partinin çok yakın çevresi ile sınırlı tutulmasının yanlış olduğunu, doğru olanın bu teorik-siyasi tartışmanın devrimci kamuoyuna açık olarak yürütülmesi olduğunu tespit etti.
Kongremiz siyasi gelişmeler bağlamında yaptığı değerlendirmede 8. Kongremizde yapılmış olan Türkiye'nin "Hala faşist, fakat faşizmin çözülme sürecinde bulunduğu bir ülke" değerlendirmesinin bugün için de geçerli olduğunu tespit etti. Kongre bu tespitin yapıldığı dönemde 1982 Anayasasının bütün değişikliklere rağmen halen geçerli Anayasa olduğu, bu Anayasanın ruhunun faşist olduğu tespitlerinin eksikliğini tespit etti ve bu eksikliği giderdi.
Kongremiz ayrıca Antakya (Arabistan) bölgesinin ilhak edilmiş bir bölge olduğu, Arapların da ezilen ulus kategorisi içinde ele alınması gerektiği tespitlerini onayladı.
Kongremiz önümüzdeki çalışma döneminde yapılması gereken işler konusunda tartışarak Çalışma Planı konusunda tavsiyelerde bulundu.
Kongremiz çalışmalarını bir dahaki Kongreye kadar partiyi yönetecek yeni MK seçimini gerçekleştirerek tamamladı.
21. Yüzyılın bu onuncu yılında da insanlığın önünde duran alternatif Ya sosyalizm/Ya Barbarlık içinde çöküş!
Partimizin 9. Kongresinde kabul edilen programımızda önümüzde duran alternatif: Ya Sosyalizm, ya emperyalist Barbarlık içinde çöküş olarak konuyor. Daha 20. yüzyılın başında Rosa Lüksemburg tarafından formüle edilen bu alternatif bugün her zamankinden daha güncel. Emperyalizmin barbarlık olduğu ve ona eğer proleter Bolşevik devrimlerle dur denmezse, kendisi ile birlikte tüm insanlığı barbarlık içinde çöküşe götürdüğü bugün her zamankinden çok daha net olarak görünüyor. Sosyal emperyalist kampın çöküşü ertesinde sözü edilen "barış çağı"nın yalan olduğu, o zamandan bu yana yürüyen savaşlarla görüldü, görülüyor. "Demokrasi ve Özgürlük" adına, "Terörizme karşı mücadele" adına Irak'ta, Afganistan'da yürüyen emperyalist işgal savaşları, emperyalistlerin "barış" tan anladığının ne olduğunu açıkça gösterdi, gösteriyor. Yine sosyal emperyalist kampın çöküşü ertesinde ilan edilen "sürekli büyüyen" krizlerden arınmış kapitalizmin, ne büyük bir yalan olduğu, emperyalist dünyanın 1929'dan bu yana yaşadığı en derin ekonomik krizle ortaya çıktı. "Sosyal Pazar Ekonomisi" denen şeyin nasıl büyük bir yalan olduğu, işsizliğin, yoksulluğun, açlığın iyice derinleştiği bir ortamda batan bankalara, yapılan yüzlerce milyarlık devlet desteklerinde bir kez daha kanıtlandı. 2009 sonunda Kopenhag'ta yapılan Dünya İklim Zirvesi'nde kapitalizmin ürünü ve insanlığın geleceğini tehdit eden "İklim Felaketi" konusunda alınan kararlar, emperyalizmin maksimum kar ilkesinin emperyalistlerin biricik kıblesi olduğunu bir kez daha gösterdi. Bir kez daha ispatlandı ki, emperyalizm maksimum kar için doğal kaynakların kurutulması, doğanın mahvı, yer kürenin cehenneme çevrilmesi demektir. Bir kaz daha görüldü ki, sömürü imparatorlukları yıkılmadan, emperyalizm işçi sınıfı önderliğindeki halkların şiddete dayalı devrimleriyle yerle bir edilmedikçe, insanlığın geleceği yoktur! Birleşik Bolşevik partimiz işte bu gerçeğin Türkiye/Kuzey Kürdistan/Antakya (Arabistan) bölgesindeki taşıyıcısıdır.
İşçiler-Köylüler- tüm Emekçiler
Bolşevik Parti sizin aş ekmek mücadelenizde, iktidar mücadelenizde, demokrasi, sosyalizm mücadelenizde en önemli aracınız, en önemli silahınızdır.
Kuşanın bu silahı!
Bolşevik Devrim Mücadelesinde yerinizi alın! Bolşevik Saflarda birleşin!
29 Ocak 2010
Bolşevik Parti Merkez Komitesi

[Sadece Üyeler Linki Görebilir Üye Olmak İçin Tıklayınız]. org


Bozuk görünen Türkçe harfleri düzelten site.

chelikkanat

BOLŞEVİK PARTİNİN SİYASİ
ÇİZGİSİNİN BAZI ÖNEMLİ NOKTALARI
1- Dünyada durum değerlendirmesi üzerine
"Üç Dünya Teorisi", "Süper Güçler Teorisi" gibi teorileri, bunların tüm güncel
versiyonlarını (örneğin andaki "Kuzey-Güney teorisi"ni) kökten reddeden
BOLŞEVİK PARTİ, emperyalist dünya sisteminin bir bütün olarak gerici olduğundan
ve onun proleter devrimleri ile yıkılması gerektiğinden yola çıkar.
Emperyalist egemenlik her ülkede ancak silahlı halk devrimi ile yokedilebilir,
devrimin zaferi ancak proletaryanın hegemonyası ve Komünist Parti'nin önderliğinde
garanti altına alınabilir. Emperyalizmin tek gerçek alternatifi,
sosyalizm-komünizmdir!
Sermayenin egemenliğine ve emperyalist sisteme karşı Proleter Devrim
Sa-vaşımı'nın nihai hedefi, proletarya diktatörlüğü ve sosyalizmin inşası
üzerinden komünist topluma ulaşmaktır.
Sosyalizme ve komünizme varabilmek için sürdürülen Proleter Dünya Devrimi
mücadelesinde, —kapitalizme karşı savaşan güçler içinde— sonuna kadar
devrimci olan tek sınıf, bütün ülkelerin işçi sınıfıdır. Bu yüzden dünya proletaryası,
Proleter Dünya Devrimi'nin temel ve öncü gücüdür. Bu yüzden "Bütün Ülkelerin
İşçileri Birleşiniz!" şiarı, gerçekleşmesi için mücadele ettiğimiz en temel şiardır.
Emperyalizm, bir dizi şey yanında, aynı zamanda bir avuç "uygar" ülkenin
dünya nüfusunun ezici çoğunluğunu oluşturan ezilen halkların sömürülmesi ve
baskı altına alınması sistemidir. Emperyalizme karşı dünya çapında başarılı bir
devrim savaşımı için, ezen ülkelerin proleterleri ile ezilen ve bağımlı ülkelerin
halklarının sağlam bir ittifakı temel şarttır. Bu nedenle şiarımız". "Bütün Ülkelerin
Proleterleri ve Ezilen Halklar Birleşiniz!"dir.
Emperyalist dünyada, emperyalist büyük güçler, dünya hegemonyası, etki ve
pazar alanlarının yeniden paylaşımı için yoğun bir rekabet savaşımı yürütmektedirler.
Diğer emperyalist güçler de etki ve pazar alanlarının genişletilmesi uğruna
rekabet savaşımına aktif olarak katılmaktadır. Emperyalist sistemi güçlendiren,
sağlamlaştıran savaşlar gerici; emperyalist sisteme karşı yönelen, ona darbe vuran
savaşlar ilericidir. BOLŞEVİK PARTİ, savaşın siyasetin başka araçlarla devamı
olduğu ilkesinden yola çıkarak, emperyalist, gerici, karşı-devrimci haksız
savaşlara karşı; ilerici, devrimci, haklı savaşların yanında aktif olarak yer alır,
gerici savaşları yok etmenin yolunun devrimci savaşlardan geçtiğini savunur.
"Kahrolsun Gerici, Karşı-Devrimci, Emperyalist Savaşlar; Yaşasın Devrimci
Savaşlar" bizim şiarımızdır.
2- Türkiye-Kuzey Kürdistan'da durum değerlendirmesi üzerine
Türkiye-Kuzey Kürdistan devrimi, Proleter Dünya Devrimi'nin kopmaz bir
parçasıdır.
Türkiye-Kuzey Kürdistan'da bugüne kadar demokratik devrim tamamlanmamış,
demokratik devrimin bir dizi temel görevi çözülmemiştir. Türkiye
Cumhuriyeti'nin kurulmasına önderlik eden Mustafa Kemal önderliğindeki ulusal
hareket, gelişmesi içinde demokratik devrim görevlerine karşı yönelen, Türk ve
müslüman burjuvazi ve toprak ağalarının bir hareketidir.
Türkiye-Kuzey Kürdistan'da burjuva demokrasisi gerçek anlamda hiçbir zaman
uygulanmamıştır. Türkiye Cumhuriyeti devleti 1923'de kurulduğundan bu
yana parlamenter maskeli faşist bir karaktere sahip olagelmiştir. Belirli dönemlerde
demokratik haklardan kısmi yararlanma imkanlarının varlığı, bu gerçeği
ortadan kaldırmaz.
Türkiye-Kuzey Kürdistan'daki devrim aşaması, demokratik, anti-emperyalist
bir halk devrimi aşamasıdır. Bu devrim, işçi-köylü ittifakı temelinde komünist
partisinin önderliği ve proletaryanın hegemonyası altında emperyalizmden bağımsızlığı,
hakim olan emperyalizme bağımlı kapitalizmin ve feodalizmin kalıntılarının
tasfiyesini gerçekleştirecek, işçilerin-köylülerin devrimci-demokratik
diktatörlüğünü kuracaktır. Sosyalist devrimin ve proletarya diktatörlüğünü kurmanın
yolu, bu devrimle açılacaktır. Proletaryanın önderliğinde bir demokratik
devrim ertesinde, kesintisiz sürdürülen sınıf savaşımıyla, sosyalist devrime geçişin,
sosyalist inşayı başarıyla gerçekleştirmenin objektif şartları vardır.
Her devrimin temel sorunu, iktidar sorunudur ve karşı-devrimci iktidarın
yıkılması, ancak şiddete dayalı bir devrim —yani halk kitlelerinin silahlı devrimi—
temelinde mümkündür. Bu nedenle, şiddete dayalı devrim düşüncesinin işçi
ve diğer emekçi yığınlar arasında başından itibaren yaygınlaştırılması ve
emekçilerin bu düşünceye kazanılması tayin edici öneme sahiptir.
Partinin ajitasyon-propaganda-örgütleme çalışmasında, bugün öncelik sanayi
merkezlerine verilmektedir. BOLŞEVİK PARTİ, parti örgütünün inşasında, işletmelerde
kurulacak olan işletme hücrelerini temel alır ve Partinin işletme hücreleri
temelinde inşa edilmesini, yalnızca örgütsel bir sorun olarak değil, aynı zamanda
tayin edici bir siyasal sorun olarak da kavrar.
Bolşevikler bugün, Türkiye-Kuzey Kürdistan'da hakim olan, gerici sendikalara
karşı, önlerine hedef olarak sınıf sendikalarını inşa etmeyi koyarlar ve bu amaç
için, gerici sendikalarda çalışmayı ve gerici sendikaların tabanını kazanmayı
vazgeçilmez bir görev sayarlar.
Bolşeviklerin gerici sendikalardaki çalışmasının esas biçimi komünist fraksiyon
çalışmasıdır. Bolşevikler, işçi sınıfının kendiliğinden yürüyen savaşımlarını
gerici sendika bürokrasisinden bağımsız olarak örgütlemek ve bu savaşımlara
devrimci bir karakter vermek amacıyla, "Grev ve Mücadele Komiteleri"nin
ör-gütlendirilmesini ve yaygınlaştırılmasını önemli görürler.
Türkiye-Kuzey Kürdistan'da andaki en yakıcı sorun ulusal sorundur. Kürt
ulusunun ayrı devlet kurma hakkını ve tüm milliyetlerin tam hak eşitliğini savunmak,
tutarlı demokratizmin gereğidir. BOLŞEVİK PARTİ, Kuzey Kürdistan'da,
bölgenin milli özelliklerini gözönünde bulundurarak, Bolşevik Parti (Türkiye)
ile ortak bir program temelinde faaliyet yürüten Bolşevik Parti (Kuzey
Kürdistan)'ın kurulması için çalışır. Bolşevik Parti (Kuzey Kürdistan), ortak bir
birleşik partinin parçalarından birini oluşturan ayrı bir partidir.
BOLŞEVİK PARTİ, bugün burjuva milliyetçi bir çizgiye sahip olan PKK'nın
önderliğinde gelişen ulusal kurtuluş hareketinin demokratik özünü desteklemekte,
bu hareketin faşist Türk devletine karşı savaşımında onun yanında olduğunu ilan
etmektedir. Kuzey Kürdistan'da yalnızca sosyal kurtuluşun değil, gerçek anlamda
ulusal kurtuluşun da kesin zaferinin burjuva milliyetçisi PKK önderliğinde elde
edilemeyeceğinden yola çıkan BOLŞEVİK PARTİ, Kuzey Kürdistan'da komünist
alternatifin güçlendirilmesini, önüne görev olarak koyar.
BOLŞEVİK PARTİ, 20. yüzyılın ilk büyük soykırımını uygulayan Türk hakim
sınıflarının Ermeni ulusuna karşı jenosidini lanetler ve yürüttüğü
ajitasyon-propaganda faaliyetinde Türk ve Kürt emekçilerinin bu soykırımdaki
sorumluluğunu da vurgular. BOLŞEVİK PARTİ, diyasporadaki Ermenilerin Batı
Ermenistan topraklarına geri dönme ve yerleşme hakkını (ve bunun gerçekleştiği
şartlarda) ayrılma haklarının da olduğunu savunur.
BOLŞEVİK PARTİ, Kıbrıs'ın kuzeyinin 1974 yılında faşist Türk ordusu tarafından
işgal edilmesini lanetler, faşist Türk ordusunun hiçbir şarta bağlı olmaksızın
Kıbrıs'tan geri çekilmesini talep eder ve Kıbrıs halklarının birleşik demokratik
devrim savaşımını aktif olarak destekler.
BOLŞEVİK PARTİ, kadınların kurtuluşu sorununu en başından itibaren devrimin
merkezi sorunlarından biri olarak kavrar. İşçi ve emekçi kadınlar arasındaki
komünist çalışmanın Parti çalışmasının yarısı olduğunu tespit eder. İşçi
ve emekçi kadınlar arasında komünist ajitasyon-propaganda-örgütlenme faaliyetinin
başarısı için özel çalışma yöntem ve biçimlerinin gerekliliğini tanır. Bu faaliyetin
hedefi, "Komünist Kadın Hareketi"nin yaratılmasıdır.
BOLŞEVİK PARTİ, insanlığın yaşam temellerinin yokedilmesi anlamına gelen
doğanın talanının baş sorumlusunun emperyalizm olduğunu açıklar. Doğanın
talanına karşı mücadeleyi, devrim mücadelesinin ve ajitasyon-propaganda
faaliyetinin temel bileşenlerinden biri olarak görür.
BOLŞEVİK PARTİ, çalışmasının en önemli alanlarından biri olarak gençlik
çalışmasını görür. Gençliği devrim ve Komünizm davasına kazanmaya yönelik
özel bir çalışma ve örgütleme faaliyeti yürütür. Bu faaliyetin hedefi, bir Komünist
gençlik örgütü ve "Komünist Gençlik Hareketi"nin yaratılmasıdır. Komünist
gençlik örgütü, sınıfsal yapısı itibariyle proleter bir gençlik örgütü olmak
zorundadır. Bunun için, en başından itibaren, işçi gençler içinde çalışma esas
alınır.
BOLŞEVİK PARTİ, küçük-burjuva devrimcisi örgütlerle eylemde birlik,
aji-tasyon-propagandada serbestlik temelinde, geçici ittifakları ve eylem
birliklerini mümkün görür. Eylemde birlik, ajitasyon-propagandada serbestlik,
bağımsız komünist propagandanın garanti altına alınması açısından vazgeçilmez
ilkedir.
BOLŞEVİK PARTİ, devrimciler ve devrimci örgütler arasındaki ilişkilerde
şiddet kullanımını ilkesel olarak reddeder. Örgütlerin kendilerini eleştiren kişileri,
kendi yoldaşlarını, ya da diğer örgütleri hiçbir kanıt göstermeden
"ajan-provo-katör", ya da "karşı-devrimci" olarak damgalayıp, bunlara karşı
şiddet kullanımına zemin hazırlamaları pratiğine karşı mücadele eder. Aynı
şekilde, örgütlerin ideolojik görüş ayrılıklarının bölünmelere yol açtığı durumda,
ideolojik-siyasi mücadele yerine şiddete başvurmalarını da reddeder.
III) BOLŞEVİK PARTİNİN
KİMİ İDEOLOJİK ÇIKIŞ NOKTALARI
OLŞEVİK PARTİ, Türkiye-Kuzey Kürdistan devrimini Proleter Dünya
Devrimi'nin ayrılmaz bir parçası olarak görür Proleter Dünya
Devrimi'-nin zaferi için mücadele eder. Nihai hedefi, sosyalizmdir ve
gi komünist topluma varmaktır. B derek unun için bugün en önemli görevlerden biri,
Dünya Komünist Hareketi'nin birliğinin yaratılmasıdır. Dünya Komünist Hareketi,
Marksizm-Leninizm'in devrimci özünü güncel mücadele içinde savunan Komünist
bir platform temelinde yeniden birleştirilmek zorundadır. Bunun için mücadele
etmek, tüm ülkelerden Komünistlerin görevidir. Dünya Komünist Hareketi'nin
birliğini sağlayacak böyle bir platform bağlamında, BOLŞEVİK PARTİ'nin bugün
Marksizm-Leninizm'in devrimci özünü savunmanın ne anlama geldiği konusunda,
kendisine temel aldığı çıkış noktaları şunlardır:
-Marx, Engels, Lenin, Stalin'i Marksizm-Leninizm'in klasikleri olarak kabul
etmek;
—Kruşçev modern revizyonizmine karşı çıkmak; Kruşçev tipi modern
reviz-yonizmi, şimdi çökmüş olan Rus sosyal-emperyalizminin ideolojik dayanağı
olarak kavramak ve mahkum etmek;
—Kruşçev modern revizyonizmine karşı ideolojik mücadelenin tamamlanmamış
olduğunu, bu mücadele içinde çok önemli hata ve sapmalar bulunduğunu,
bu mücadelenin tamamlanmasının bugün de önümüzde görev olarak durduğunu
kabul etmek;
—"Üç Dünya Teorisi"ni karşı-devrimci bir teori olarak mahkum etmek; "Üç
Dünya Teorisi"nin köklerine ve tüm varyasyonlarına karşı mücadeleyi görev olarak
kabul etmek;
—Mao Zedung'un değerlendirmesinde, hem onun Marksizm-Leninizm'in
beşinci klasiği olarak değerlendirilmesine ve hem de 1957 sonrası için revizyonist
genel değerlendirilmesine karşı çıkmak; Maoizmi, Leninizm'den bir sapma
olarak red ve mahkum etmek;
-Arnavutluk Emek Partisi'nin 1978 sonrası çizgisinin revizyonist olduğunu
tespit ve bu çizgiyi mahkum etmek;
—Dünya Marksist-Leninist Hareketi'nin birliğini sağlamak için, bugün Dünya
Komünist Hareketi'nin ortak bir platform temelinde birleştirilmesi çalışmasının
kavranacak esas halka olduğunu; gerek uluslararası alanda, gerekse tek tek
ülkelerde Marksist-Leninist Hareket'in birliğini sağlamanın yönteminin açık ve
kamuoyu önünde ilkelere dayalı ideolojik mücadele olduğunu kabul etmek;
-"Leninist Parti Öğretisi"ni, bugün özellikle de bu öğretinin partinin nasıl
yaratılacağına ilişkin "İki Aşamalı Parti Öğretisi" alanını evrensel bir öğreti olarak
savunmak;
—Marksizm-Leninizm'in yöntemsel önermelerine, özellikle "teori-pratik
B
u-yumluluğu" ve "özeleştiri" yöntemlerine sıkıca bağlı olmak.
Şubat 1994 (BOLŞEVİK PARTİ
V. Kongresi tarafından onaylanmıştır.)