devriMaral

Beyin penise göç ederse?!

“Sonra dağda Öcalan'ın açıklamalarıyla anladığım kadarıyla arada bir toplu sek.s partileri de oluyor. Bunlara da mutlaka militan bir aktiflikte katılırdım. Bugüne kadar hoşlandığım bir PKK'li kadın henüz görmedim ama olsun. Dağda bulamazsam da bir hücre oluşturup şehri basıp Rojin'i dağa kaldırıverirdim olur biterdi.”

Barış elçilerinin Kürt halkı tarafından yüz binlerle karşılanmasının ardından galeyana gelen ırkçı, faşist koroya bu sözleriyle dahil olmuştu Serdar Turgut.

Bir zamanlar Akşam Gazetesinde genel yayın yönetmenliği yapan ama hevesi kursağında bırakılarak görevinden alınan; şimdilerdeyse işgal ettiği köşesinde ırkçı, cinsiyetçi sayıklamalarla efendilerine yaranmaya çalışan bu zat-ı muhteremin döktürdüğü incileri duymayan kalmadı.

Görünen o ki, bu zat-ı şahane hazcılık konusundaki yeteneğini hazmetme konusunda göstermiyor!

Kürt halkının “Barış elçileri” olarak gelen evlatlarını bağırlarına basmaları, karşılamaları serhildanlara dönüştürmeleri Serdar Turgut'un içine oturmuş olmalı ki, bu muhteşem tabloyu içine sindirmekte hayli zorlanmış. Hazımsızlığın yarattığı öfke ırkçılığın, cinsiyetçiliğin renk verdiği hezeyanla birleşince adama “PKK i olmadığıma pişmanım” dedirtmiş. Eğer vakti zamanında PKK'li olsaydım bugün hala bir çöplükte eşeleniyor olmayacaktım. Yüz binler güllerle beni karşılamaya gelecekti, demeye getiriyor.

Bu zat-ı şahanenin sözlerini, bir kendini bilmezin, ağzından çıkanı kulağı duymayan bir hödüğün densizliği veya bir megalomanın sayıklamaları olarak yorumlayabilir miyiz? Ya da bazılarının yaptığı gibi “Serdar Turgut'tur ne yapsa yeridir” deyip geçmeli miyiz? “PKK i olmadığıma pişmanım” herzelerinde “ironiyi” keşfedip(!) “dağa kaldırma”, “ kölesi yapma” düzeysizliğiyle ipin ucunu kaçırıp “entelektüel züppelik”te karar kıldığını varsayabilir miyiz?

Gerçekten Serdar Turgut, bütün zırvalara tepki gösterenlerin ortaklaştığı üzere kendini dünyanın merkezine koyan, hiçbir ahlaki kuralı tanımayan ukala, haddini bilmez bir megaloman olabilir. Mümkün. Hatta bütün bu özellikleri bünyesinde toplamakla, Amerikanvari, bir üslupla yazıyor olmakla övünebilir de... Cinsel fantezilerini tefrikalar halinde yayınlamayı büyük bir marifet de sayabilir. Beyniyle, yüreğiyle değil de penisiyle düşünmek, züppelikleriyle övünmek de tercihine kalmış. Serdar Turgut gibilerine yakışır da... Yalnız beyni penisine göç eyleyen insan müsveddelerinde beynin küçüldüğünü hatırlatmak isteriz.

Fakat mesele bu değil! Bu zat-ı şahane, bütün safralarıyla megalomanlığından ortalığı batırmamıştır. Onun Kürt düşmanlığı, ırkçılığı, Amerikan yazarlarından çalıntı. “Mizah” ve “ironi” şalıyla örtülemeyecek denli açıktır. Bu tür naneler yemesi yeni de değildir. Bakın Akşam Gazetesinin genel yayın yönetmeniyken neler yazmış...

“'Önce vatan' diyen Türkiye'nin sorunlarına, kırmızı, çizgilerine sahip çıkan bir gazete yapmak istiyorum. Yakında gazetenin logosu değişecek. 'Önce vatan' diyeceğiz logoda. (...) Çünkü vatanın elden gitmekte olduğunu düşünüyorum.”

Şemdinli'de kontrgerillaya suçüstü yapıldığında yazdıkları da ırkçı, faşist duruşunu net olarak ortaya koyuyor. Diyor ki bay Turgut, “Stratejik özellikleri bu şekilde olabilen bir bölgede 'derin devlet' faaliyeti olmaması anormal olurdu, 'derin devlet' faaliyeti o tür bölgelerde kesilirse asıl o zaman korkmak gerek.”

İnsanın kanını donduran bir soğukkanlılıkla “derin devlet” faaliyetlerinin, yani faili belli cinayetlerin, toplu katliamların tecavüzlerin sürmesi gerekiğini yazan, 'derin devletin' avukatlığına soyunan biri, yalnızca “kendini bilmezin teki” olarak tanımlanabilir mi?

“Bir çok kadın okuyucum benim mizah türümü çoktan anlamıştır. Rojin'in o kadınlar arasında olduğunu düşünüyordum. Fakat olmadı. Gülüp geçecek yerde o mağdur olmayı tercih etti.”

Pişkinliğin bu kadarına pes! Şiddetli tepkilerin ardından üstten bir tavırla “espri yaptım anlamadılar” diyor. Özrü kabahatinden büyük! Arsızın yüzüne tükürmüşler nisan yağmuru yağıyor, diyen cinsten. Bay ukala, sözüm ona Rojin'i zeki sanıyormuş da, mecaz yapmış da, Amerika'da böyle bir yazı türü varmış da, “bu gülünecek bir şey”miş de... Ve daha bir dolu kompleksli zırvalar. Biraz daha zorlasa “mizahı anlaşılmayan mağdur”u oynayacak.

Posası çıkmış, ırkçı, cinsiyetçi fikirlerini “ironi” söylemiyle yutturmaya çalışan bu yazar bozuntusu, kadın düşmanlığını ve tacizciliğini de “mizah” ve “mecaz” söylemleriyle şirinleştirme gayretinde. Belli ki cinsel fanteziler eşliğinde sunulan fikirlere meyilli bir erkekler güruhundan cesaret alıyor. Ama görünen o ki, erkek egemen sistemin yeminli kalemşorları dahi Serdar Turgut'un herzelerini savunma cesareti gösteremediler. “Mizah” şalı çekilip alındığında Serdar Turgut ırkçı, faşist, cinsiyetçi hezeyanları ve grafik görüntüsüyle ortada kalakaldı. Oysa hiç değilse “manevi babası” addettiği Ertuğrul Özkök veya kadın düşmanlığı ve tacizcilik konusunda Serdar Turgut'tan geri kalmayan Fatih Altaylı gibilerinin yardımına koşacağını ummuş olmalı. Trajiktir, Serdar Turgut'un imdadına, gazetesinden Nagehan Alçı yetişmiş. Bir kadın olarak Serdar Turgut'un satırlarının kendisini de taciz etiğini, aşağılandığını, görmezden gelerek işbirliğine soyunan bu zavallıya dair daha fazla söz tüketmek gereksiz olacaktır.

O halde söyleyelim; komik olmak ile gülünç olmak arasındaki farkı dahi anlatmayacağız. Zira senin durumuna halkımızın kelime dağarcığından en uygun olanını seçtik, soytarıyı nasıl buldun?

Mizah, ironi, mecaz şalıyla örtmeye çalıştığınız ırkçı, faşist, cinsiyetçi fikirleriniz o şalı delip çıkıyor. Kürtleri, Kürt kadınları aşağılama çabalarınız olsa olsa yalağından beslendiğiniz efendilerinizi gülümsetebilir o kadar! Bu coğrafyanın ezilen halkları ve kadınlarda ise büyük bir öfke uyandırabilir ancak. Haa.. Pardon! Siz zaten “halkı severek yazar olunmaz” diyordunuz değil mi? Marifet saydıklarınız arasında halk düşmanlığı da vardı değil mi?

ATILIM