yksel

KIZILDERE ÖĞRETMEYE DEVAM EDİYOR

Sadece 30 Mart vesilesiyle değil, Mahirlerin anıldığı, şu veya bu nedenle sözünün edildiği teorik veya pratik her durumda, onlardan öğretici kesitler aktarmak mümkündür. Yeter ki devrimci birikime sağladıkları katkının niteliği doğru kavransın.

Hangi zaman diliminde olursa olsun, toplumsal mücadeleler tarihinde adı ileriye doğru dönüşümle ilişkilendirilerek anılan ve halkların sevgisini kazanan her insanın, sınıf düşmanları tarafından çeşitli biçimlerde ve çeşitli yakıştırmalarla hedefe konduğu, yıpratma kampanyalarına konu edildiği bilinir. Bu türden kampanyalara Kızıldere direnişi de Mahir ve yoldaşları da konu edildi. Bugün artık, söz konusu yanıltma ve yakıştırmaların soldan bir yaklaşımla da yapılıyor olması, sınıflar mücadelesinin günümüz koşullarında uğradığı nitelik kaybıyla yakından ilintilidir.

Bugün eğer Mahir hakkında üç cümlelik bilgiye dahi sahip olmayan bir genç, kulaktan dolma bilgi ve bir iki yakıştırma ile Mahir'i yargılamaya kalkıyorsa; bu, diğer sebeplerin yanında, Mahir'in yaşıtı ve dünkü yoldaşları konumundaki kimi eski devrimcilerin bugünkü yaşamlarında yansıttıkları duruş ve bu duruşu meşru kılmak için öne çıkardıkları ölçekler sebebiyledir.

Dün ajandalarına Marksizm'den kesitler veya eylem notları düşüren insanların önemli bir kısmı bugün eğer ihale veya alacak-verecek notları ile yetiniyor, adeta değiştiremedikleri düzenin çarkları arasında bireysel çözümler peşinde koşarak vakit tüketiyorsa; onların ne ayak izlerinde ne de anılarında Mahir'e rastlamak olası değildir.

Mahir'in ve genel anlamda THKP-C önderliğinin bıraktığı teorik ve pratik miras, Marksizm'in genel birikimi gibi, üretildiği dönemin niteliklerinden koparılmadan an'a taşınabildiğinde, zaman aşımına uğratılmadan yaşatılmış ve yeniden üretimin koşulu sağlanmış olur. Bu, tabii ki üzerinde sahiplik tartışması yapılacak türden bir miras değildir. Ve söylemden çok bizzat yaşamın içinde yeniden üretilmesi gereken bir normlar bütünüdür. Yaşam, nasıl yerinde saymıyorsa, devralınmış kavga dersleri de yerinde saymaz. Bilimin öğretici önermeleri gibi mücadelenin öğretici kesitleri de onu yeni pratiklerde çoğaltmak üzere devralanların elinde hakkettiği değeri bulur.

Mahirler'in öğretici pratik ve kişiliklerinden nelerin öğrenilmesi gerektiği, bir yazı kapsamını aşacak nitelikte bir konudur. Ama, 30 Mart vesilesiyle onlara dair bir nitelik vurgusu yapmak gerekirse, akla ilk gelecek özelliklerden biri davaya bağlılıktır. Koşulların aleyhte olması, imkansızlıklar veya kişisel ayakbağları, THKP-C kültürü ile donanmış dava insanlarında hiçbir zaman geri düşme veya tereddüt sebebi oluşturmamış, öncelikler doğru seçilmiş, mükemmeliyetçi bir çizgi izlenmediği için koşulların esiri olunmamıştır.

Dün, gerek emperyalizme gerekse işbirlikçilerine karşı her türlü bedel göze alınarak baş kaldırılırken, bugün kimi "sol" çevreler emperyalizmin varlığında keramet arar hale gelmişse, güncellenmesi gereken Mahirce niteliklerden biri de antiemperyalist kararlılık olmalıdır. Benzer şekilde, antiemperyalistlik kapitalizme de karşı duran tutarlı bir çizgi gerektiriyorsa; "ulusalcı sol" soytarılıklara prim vermeyen bir seçicilik içinde olunmalı; nicelik kaygısı dahil, hiçbir nedenle duruş koordinatlarını şaşırmış kesimlerle aynı zemin paylaşılmamalıdır.

Devrime giden yolun tuzaklarla dolu, uzun ve zorlu olması, bir tercih değil bir zorunluluktur. Bu yolda hiçbir durak keyfiyete izin vermez. Kolay yollar aramak kolaycılığa düşmek anlamına gelir. Tercihler her gün daha kalın ve kesin çizgilerle kendini dayatıyor; ya kukla tiyatrosunun bir elemanı gibi yaşanacak, ya da özgürlükler koparılıp alınacaktır. Yaşam çıtasını yükseltmenin; yaşamda kalite ve onurun devrimcilik dışında bir yolu yoktur.

Kızıldere öğretmeye devam ediyor;

Devrimci pratik ve görevler için her döneme uyan bir çizelge yoktur. Görevler bütünü de öncelikler de, konjonktürel olandan genel olana kadar mevcut çelişmeleri canlı bir program eşliğinde dikkate alan devrimci bir yapı tarafından tanımlanmalı ve uygulanmasında önderlik edilmelidir.

Eğer, devrimci maya toplumda yeterince tutmamışsa, yapılması gereken, devrimci çubuğu sistemden yana bükmek değil; yaratıcılığı, kalite ve ısrarı artırmaktır.

Umudun zayıf düşürüldüğü, insanların günü yitirme kaygısıyla gelecek kurgusu yapamaz hale geldiği, bireysel çözümlerin ve günü kurtarma telaşının kitle ile iletişimi güçleştirdiği yoğun baskı ve yokluk koşullarında; gerçekleri açıklamak, yolgöstericilik ve umudu büyüten hamleler öne çıkarılmalıdır.

Devrim, çeşitli güç birlikleri ve ittifakları içeren uzun bir mücadele sürecini gerektirir. Bu süreçte, grupsal çıkar hesapları ve tekelcilik, sahibini de genel anlamda sürecin bütününü de olumsuz etkiler. Devrimciler arası rekabet, bir iç kültürün oluşmasını geciktirirken, kitlelere örnek olma ve gönlünü kazanma sürecini de zaafa uğratır. Tersine, genel anlamda devrimciliği, özelde devrimci kişi ve yapıları sahiplenmek, hatta gerektiğinde bunun için bedel ödemek, bir ortak kültürün oluşmasını hızlandırırken, beraber iş yapma ve potansiyel kitleye daha hızlı ulaşma şansını arttırır.

Kızıldere, devrim niyeti olanlar için tükenmez bir ders kaynağıdır; zaman aşımına uğramayan bir devrimcilik tanımıdır; yaşatmanın koşulu anlamaktır.