kimliksiz esmer kürt çocuğu....

**ARMANÇ** · 05-08-2009, 12:09

Türkçe bilmeyen bir Kürt çocuğu. Kimliği sorulduğunda birçok şeyi bilmediği
gibi bunu da bilemez. Aslında kimsiz ve kimliksizdir

Bir kış günüdür. Elinde kitap, defteriyle vücudunda belirsiz ifadelerle bir
öğretmen, boş elini kapıya doğru atar. El kararsızdır boşlukta sallanan tüy
misali hafifçe kapıya değer. İki çelimsiz ayak desteğiyle ileri doğru harekete
geçer, kapı tozlu bir gıcırtıyla açılır. Hava soğuk ve karamsardır. Her şey
ölmüştür.
Köyün hemen yanı başında uzanan dağdaki kurt üşümeleri hissedilir.
Biraz kulak kabartılırsa kızıl tilkinin nefesindeki soğuk kulağa yapışır. İçeri
giren bir çift göz ve bir baştır. İçerisi soğuk bir çocukluktur. Doksan çocuğun
soğuğu hiçbir meteoroloji ölçeğine tabi olamaz, o yalnızca susturur. Ön sıradaki
çocuk konuşmaktadır. Öğretmen içeri girdiğinde acı bir ifadeyle gerilir. Eli
yüzüne doğru gider. Gelecek tokadı beklerken canı sıkışır kalbine. Gözleri kısık
acı ile bakar. Tokat yemeye hazırlanan suratı ısınıp kızarır. O bir suçludur
suçunu bilmeyen.
Henüz yeni öğrenir bayraklı odalarda konuşulmazlığı. Beklediği
tokat gelmez, gözler fal taşı. Bu inanılmazdır. Öğretmen derse geçer. Ders
Türkçe'dir. Konu beden dili diye bir metindir. Kaynak 5. sınıf Türkçe ders
kitabıdır. Öğretmen başlar anlatmaya, suçlu sağır bir baykuştur. Gözler kocaman,
anlamaya yönelmiş bir türlü anlayamayan, çaresiz. Öğretmen anlatır, suçluyla göz
göze gelmemeye gayret ederek ama her defasında kocaman açılmış bir çift gözle
neden diye sorar bütün bir beden dilini kullanarak. Niçin eğitilir insan? Bu
bayraklı, resimli odalar neden böyle soğuktur? Peki neden, kimsenin anladığı dilden
kimse konuşmaz bu odalarda? Daha kaç çocuk katledilecektir bu sıralarda? Neden
bu kadar kanın içinde organlara basarak daha çok kalpler ve beyinler ezerek
dolaşır kravatlı adamlar? Sınıf örümcek gibi yapışan sorularla dolar. Öğretmen
kendi kendine sorar, neyin dersini vermeli? İçerisi ne bunaltıcıdır. Teneffüs,
evet teneffüs, herkes dışarı. öğretmen gülümser. Kanatları bir yelkenli gibi
foradır. Okuldan dışarı uçar. Gırıke Evdi'de özgürlük olur. Yaylalara uçar. O
öğrencinin adi Mehmet..
Ağrı'nın bir köyünde birleştirilmiş bir sınıfta ilkokul 4. sınıf öğrencisidir.
Türkçe bilmeyen bir Kürt çocuğudur. Kimliği sorulduğunda birçok şeyi bilmediği
gibi bunu da bilemez. Ama aslında kimsiz ve kimliksizdir. Zaten kimliksizliği
değil mi onu lezzetten lezzete vardıran. Kimilerine göre sözde vatandaştır.
Geleceğin teröristidir. Abileri dağlarda asker-terörist, gerilla-düşman
güçleridir. Kimilerine göre yeni nesildir. Aydınlık bir gelecek. Bazılarına göre
ise o cahil bir köylü çocuğudur. Aydınlanmamış, ilerlememiş. Ama o şimdilik Zero
Xati'nin bahçesinde bir saklambaç heyecanıdır. Öğretmeni karacadağ'a karşı
sigarasını tüttürür. Öğretmenine sorsa bir öğretmen, Mehmet kimdir, diye, benim
öğretmenim diye bağıracak, o benim, o benim öğretmenim...

05-08-2009, 12:09	#1 (permalink)
ARMANÇ Üyelik tarihi: Apr 2009 Mesajlar: 804 Thanks: 0 Thanked 0 Times in 0 Posts Tecrübe Puanı: 1 Fotoğraf Albümü	kimliksiz esmer kürt çocuğu.... Türkçe bilmeyen bir Kürt çocuğu. Kimliği sorulduğunda birçok şeyi bilmediği gibi bunu da bilemez. Aslında kimsiz ve kimliksizdir Bir kış günüdür. Elinde kitap, defteriyle vücudunda belirsiz ifadelerle bir öğretmen, boş elini kapıya doğru atar. El kararsızdır boşlukta sallanan tüy misali hafifçe kapıya değer. İki çelimsiz ayak desteğiyle ileri doğru harekete geçer, kapı tozlu bir gıcırtıyla açılır. Hava soğuk ve karamsardır. Her şey ölmüştür. Köyün hemen yanı başında uzanan dağdaki kurt üşümeleri hissedilir. Biraz kulak kabartılırsa kızıl tilkinin nefesindeki soğuk kulağa yapışır. İçeri giren bir çift göz ve bir baştır. İçerisi soğuk bir çocukluktur. Doksan çocuğun soğuğu hiçbir meteoroloji ölçeğine tabi olamaz, o yalnızca susturur. Ön sıradaki çocuk konuşmaktadır. Öğretmen içeri girdiğinde acı bir ifadeyle gerilir. Eli yüzüne doğru gider. Gelecek tokadı beklerken canı sıkışır kalbine. Gözleri kısık acı ile bakar. Tokat yemeye hazırlanan suratı ısınıp kızarır. O bir suçludur suçunu bilmeyen. Henüz yeni öğrenir bayraklı odalarda konuşulmazlığı. Beklediği tokat gelmez, gözler fal taşı. Bu inanılmazdır. Öğretmen derse geçer. Ders Türkçe'dir. Konu beden dili diye bir metindir. Kaynak 5. sınıf Türkçe ders kitabıdır. Öğretmen başlar anlatmaya, suçlu sağır bir baykuştur. Gözler kocaman, anlamaya yönelmiş bir türlü anlayamayan, çaresiz. Öğretmen anlatır, suçluyla göz göze gelmemeye gayret ederek ama her defasında kocaman açılmış bir çift gözle neden diye sorar bütün bir beden dilini kullanarak. Niçin eğitilir insan? Bu bayraklı, resimli odalar neden böyle soğuktur? Peki neden, kimsenin anladığı dilden kimse konuşmaz bu odalarda? Daha kaç çocuk katledilecektir bu sıralarda? Neden bu kadar kanın içinde organlara basarak daha çok kalpler ve beyinler ezerek dolaşır kravatlı adamlar? Sınıf örümcek gibi yapışan sorularla dolar. Öğretmen kendi kendine sorar, neyin dersini vermeli? İçerisi ne bunaltıcıdır. Teneffüs, evet teneffüs, herkes dışarı. öğretmen gülümser. Kanatları bir yelkenli gibi foradır. Okuldan dışarı uçar. Gırıke Evdi'de özgürlük olur. Yaylalara uçar. O öğrencinin adi Mehmet.. Ağrı'nın bir köyünde birleştirilmiş bir sınıfta ilkokul 4. sınıf öğrencisidir. Türkçe bilmeyen bir Kürt çocuğudur. Kimliği sorulduğunda birçok şeyi bilmediği gibi bunu da bilemez. Ama aslında kimsiz ve kimliksizdir. Zaten kimliksizliği değil mi onu lezzetten lezzete vardıran. Kimilerine göre sözde vatandaştır. Geleceğin teröristidir. Abileri dağlarda asker-terörist, gerilla-düşman güçleridir. Kimilerine göre yeni nesildir. Aydınlık bir gelecek. Bazılarına göre ise o cahil bir köylü çocuğudur. Aydınlanmamış, ilerlememiş. Ama o şimdilik Zero Xati'nin bahçesinde bir saklambaç heyecanıdır. Öğretmeni karacadağ'a karşı sigarasını tüttürür. Öğretmenine sorsa bir öğretmen, Mehmet kimdir, diye, benim öğretmenim diye bağıracak, o benim, o benim öğretmenim... __________________ biz yaşamı gülüş tadında yaşadık yani yaşam bir gülüşse, biz onun en iyi kahkaha atanlarıydık. biz böyle sevdik birbirimizi, böyle paylaştık varlık ve yokluğu... bu yüzden en sevdiklerimizi toprağa gömerken bile, yaşama ve ayakta kalabilme gücü gösterdik...ROJ sürgün...

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Ana dilde eğitim-kimliksiz esmer çocuklar..	Mesaj-Mehmet	Felsefe	0	04-30-2009 00:44
Güneşin Esmer Çocuklarına	guernica	Öykü Köşesi	0	12-03-2008 19:24
Ana dilde eğitim-kimliksiz esmer çocuklar..	Rozerin	Siyaset	0	11-14-2008 00:29
esmer çocuklara	BABİL	Şiirler	1	08-18-2008 03:50

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)