Emperyalizme rus devrimi son verdi

**Katre** · 08-04-2009, 18:08

Ekim devrimi sadece muzaffer bir devrim değil aynı zamanda bir devrimin proletarya diktatörlüğü ile sonlanacağına dair çok kıymetli derslerin bulunduğu bir deneyimi ifade etmektedir. Rus devriminin en özgün tarafı ise şubattan ekime kadarki dönemde saklıdır. Çünkü bu dönem güçler dengesi ile ilgili gelişmeler karşısında komünistlerin nasıl tutum aldığına ilişkindir ve bu deneyimleri başka bir yerde de bulmak mümkün değildir. Fakat bu deneyimlerden yararlanmak bu sürecin her yerde aynı biçimde gerçekleşeceğini beklemek anlamına gelmemelidir.

Şubattan ekime kadar geçen süreçteki deneyimlerden yararlanırken faşist gericiliğin yükseldiği içinden geçtiğimiz günlere ışık tutabilecek deneyimler olduğunu da görebiliriz. Temmuz günlerinin ardından yaşanan gericilik günlerinde Bolşevikler kitleler arasında örgütlenmeye ve mücadele etmeye devam ettiler. Keza temmuz günlerinde devrimci hareketin yükseldiği süreçte de doğru zaman olduğunu düşünmüyor olmalarına rağmen kitle hareketinin kendiliğinden yükselişine önderlik etmek yönünde hareket etmişlerdir. Böylelikle daha büyük bir yenilgiye uğramadan doğru bir noktada geri çekilmeyi gerçekleştirebildiler. Bu geri çekilme günlerini Kerensky ve Kornilov’un kendi aralarındaki iktidar mücadelesi takip etti. Şubat’ta ayaklanma gerçekleştiğinde egemen sınıflar arasındaki çatışmadan devrimi nihayetine ulaştırmak için yararlanamayan Bolşevikler bu süreçte egemenler arasındaki çelişkilerden ve çatışmalardan yararlanabilmiştir.

1917’de emperyalistler arasında dünya çapında bir paylaşım kavgası vardı. Rusya da bu paylaşım kavgasının hem içindeydi hem de bu kavgadaki güç dengelerinin değişiminden ciddi bir biçimde etkilenmekteydi. Uluslararası düzeyde burjuvazi tek bir sınıf çıkarı etrafında bir blok oluşturmadığı gibi, birbiriyle ölümüne bir savaşa tutuşmuş iki kamp halindeydi. Emperyalistlerin uluslararası düzeydeki çatışmasının bir savaşla sonuçlanması karşısında dünya sosyalist hareketi kendi içinde farklı tutumlar aldı. Ulusal savunmaya geçerek savaşta kendi devletinin yanında yer alanlarla, pasifist savaş karşıtı eylemlerle savaşı savuşturmaya çalışanlar çoğunluktaydı. Bolşevikler ise savaştan devrim için yararlanma yolunu seçmişlerdi.

Başta Kautsky olmak üzere II. Enternasyonalci kimi çevreler emperyalizmin dünya savaşlarına yol açmasını engelleyeceğine ilişkin teoriler geliştirirken Bolşevikler emperyalistler arası paylaşım kavgasının devletler eliyle ve dünya çapında bir savaş yoluyla çözüleceğini öngördüler. Bolşevikler, böyle bir savaşın ve hatta savaşların kapitalizm ve onun en yüksek biçimi olan emperyalizm hüküm sürdüğü müddetçe kaçınılmaz olacağının altını çizdiler. Bu itibarla da burjuvaziyi alaşağı edecek bir devrim olmadığı takdirde bu savaşı önlemenin mümkün olmayacağını ve bu takdirde sınıf düşmanlarının birbiriyle kapıştığı savaştan bir devrim için yararlanmanın yollarını bulmak gerektiğine işaret ettiler.

Enternasyonal’in solunda duran Rosa Luxembourg ve Troçki gibi kimseler de bu fikre karşı çıktılar. Çünkü onlar sınıf mücadelesinin daha ferah yürümesi için topların susması gerektiğini ve “barış” ortamı olması gerektiğini savunuyorlardı. «Toplardan devrim için yararlanmak gerekir!» diyen bir tek Bolşevikler vardı. Bu nedenle diğerleri Bolşevikleri “hayalperest” ve “pragmatist” görüyordu.

Her ne kadar savaş devrim ile engellenmediyse de bir dizi devrim bu savaşın koşulları içinden doğdu. Bunlardan ilki 1916 Paskalya ayaklanması adıyla İrlanda’da oldu. Lenin bunu emperyalist savaşın yol açtığı ilk devrim diyerek selamladı. İkincisi de Bolşevikler için bile beklenmedik bir zamanda Rusya’da patlak verdi. Ardından Avusturya-Macaristan’da, Almanya’da peşpeşe, esas olarak emperyalist savaşın yol açtığı ve Rusya’daki devrimden de ilham alan devrimci gelişmeler oldu. Osmanlı İmparatorluğunun artıkları üzerinde bu yöndeki gelişmeler Kemalistlerin karşı devrimci müdahaleleriyle ezilir ve ikame edilirken İtalya’da da bu karşı devrimci misyon eski solcu Mussolini’nin faşist hareketi tarafından üstlenildi.

1917 Şubat’ta emperyalist zincir en zayıf halkasından kırıldı. Emperyalist savaş Rusya’da çarın devrilmesine yol açan bir devrimci kalkışmaya yol açtı. Ama şubatta bu ayaklanmayı asıl hedefine ulaştırmak için zorunlu olan devrimci önderlik henüz hazır ve hazırlıklı değildi. Bu hazırlık şubatla ekim arasında tamamlandı. Bu dönem aynı zamanda Bolşeviklerin Rusya’daki hâkim güçler arasındaki çatışmadan yararlanarak devrimi nihayetine ulaştıracak doğru taktik tutumların benimsendiği bir döneme tekabül etmektedir.

Rusya’nın içinde yer aldığı emperyalist kamp savaştan galip çıkmıştı ve Rusya’nın hâkim sınıfları çarlık rejimini takip eden yeni rejimin hakimleri haline gelerek emperyalist paylaşım kavgasından kendi hisselerine düşeni alma gayretindeydiler. Bunun için emekçilerin ve ezilenlerin direncini kırmak ve onların bağımsız örgütlenmelerini dağıtıp kendilerine tabi kılmak zorundaydılar. Bunu yaparken de savaş zamanında olduğu gibi emekçilerin bir kesimini kendi yedeklerine alarak hareket etmenin yolunu arıyorlardı.

Temmuz’daki kendiliğinden ayaklanmanın ezilmesi de bu yolu açmıştı. Ama bu gelişme hâkim sınıflar arasındaki çelişkiyi ve emperyalistler arasındaki paylaşım kavgasını sona erdirmiş değildi. Bir yandan Rusya’nın hakim sınıfları Almanya’nın Avusturya’nın ve Osmanlı’nın üzerine yürüyerek emperyalist savaşın galip devletleri arasında yer alan bir taraf olarak ganimetlerini arttırma ihtiyacı içindeydiler, bir yandan da kendi içlerinde bu zaferin ganimetlerinin paylaşılmasında iktidarı hangi kesimlerin elinde tutacağı konusundaki rekabet ortadan kalkmış değildi. Bu şartlar altında Çar’ı geri getirmek isteyenlerin temsilcisi olarak öne çıkan Kornilovcular ile Kerensky’nin temsil ettiği kesim arasında yeniden bir kapışma başladı.

Tam emperyalist paylaşım kavgasının yarattığı iklimde yükselen devrim dalgası kırıldı denirken bu sefer Rusya’nın hâkim sınıflarının temsilciliğini yapmak isteyen siyasi güçler arasında yeni bir çatışma ortaya çıktı. Bolşevikler bu sefer hazırlıksız değildi. Bolşevikler, bu sefer hâkim sınıfların kendi aralarındaki bu iç çatışmadan devrim için yararlanmasını bildiler ve Şubatta yarım kalan devrim burjuvazinin iktidar organlarının tümüyle parçalanması ve iktidarın tümüyle Sovyetlerin eline geçmesiyle 7 Kasım’da zafere ulaşmış oldu. Şubatta başlayan devrim Kasım’da proletarya diktatörlüğü ile taçlanarak sonuçlandı.

Böylelikle emperyalist savaşın devrimci gelişmeler için elverişli bir iklim oluşturacağı öngörüsü doğrulanmıştı. Ama bir başka öngörü daha doğrulandı: Devrim olasılıklarının bir devrimin zaferine ulaşması için bunun için hazırlanmış ve kendini kendiliğinden eylemlerin etkisinden uzak tutabildiği gibi aynı zamanda kitlelerin kendiliğinden hareketine yön verebilecek kadar kitle hareketi ile sıkı ilişkiler içinde olan Bolşeviklerinki bir devrimci partinin önderliği şarttır.

KOMÜNİST KÖZ

08-04-2009, 18:08	#1 (permalink)
Katre Üyelik tarihi: Jun 2009 Bulunduğu yer: Turuncu Gemi Mesajlar: 4.523 Thanks: 40 Thanked 63 Times in 52 Posts Tecrübe Puanı: 5 Fotoğraf Albümü	Emperyalizme rus devrimi son verdi Ekim devrimi sadece muzaffer bir devrim değil aynı zamanda bir devrimin proletarya diktatörlüğü ile sonlanacağına dair çok kıymetli derslerin bulunduğu bir deneyimi ifade etmektedir. Rus devriminin en özgün tarafı ise şubattan ekime kadarki dönemde saklıdır. Çünkü bu dönem güçler dengesi ile ilgili gelişmeler karşısında komünistlerin nasıl tutum aldığına ilişkindir ve bu deneyimleri başka bir yerde de bulmak mümkün değildir. Fakat bu deneyimlerden yararlanmak bu sürecin her yerde aynı biçimde gerçekleşeceğini beklemek anlamına gelmemelidir. Şubattan ekime kadar geçen süreçteki deneyimlerden yararlanırken faşist gericiliğin yükseldiği içinden geçtiğimiz günlere ışık tutabilecek deneyimler olduğunu da görebiliriz. Temmuz günlerinin ardından yaşanan gericilik günlerinde Bolşevikler kitleler arasında örgütlenmeye ve mücadele etmeye devam ettiler. Keza temmuz günlerinde devrimci hareketin yükseldiği süreçte de doğru zaman olduğunu düşünmüyor olmalarına rağmen kitle hareketinin kendiliğinden yükselişine önderlik etmek yönünde hareket etmişlerdir. Böylelikle daha büyük bir yenilgiye uğramadan doğru bir noktada geri çekilmeyi gerçekleştirebildiler. Bu geri çekilme günlerini Kerensky ve Kornilov’un kendi aralarındaki iktidar mücadelesi takip etti. Şubat’ta ayaklanma gerçekleştiğinde egemen sınıflar arasındaki çatışmadan devrimi nihayetine ulaştırmak için yararlanamayan Bolşevikler bu süreçte egemenler arasındaki çelişkilerden ve çatışmalardan yararlanabilmiştir. 1917’de emperyalistler arasında dünya çapında bir paylaşım kavgası vardı. Rusya da bu paylaşım kavgasının hem içindeydi hem de bu kavgadaki güç dengelerinin değişiminden ciddi bir biçimde etkilenmekteydi. Uluslararası düzeyde burjuvazi tek bir sınıf çıkarı etrafında bir blok oluşturmadığı gibi, birbiriyle ölümüne bir savaşa tutuşmuş iki kamp halindeydi. Emperyalistlerin uluslararası düzeydeki çatışmasının bir savaşla sonuçlanması karşısında dünya sosyalist hareketi kendi içinde farklı tutumlar aldı. Ulusal savunmaya geçerek savaşta kendi devletinin yanında yer alanlarla, pasifist savaş karşıtı eylemlerle savaşı savuşturmaya çalışanlar çoğunluktaydı. Bolşevikler ise savaştan devrim için yararlanma yolunu seçmişlerdi. Başta Kautsky olmak üzere II. Enternasyonalci kimi çevreler emperyalizmin dünya savaşlarına yol açmasını engelleyeceğine ilişkin teoriler geliştirirken Bolşevikler emperyalistler arası paylaşım kavgasının devletler eliyle ve dünya çapında bir savaş yoluyla çözüleceğini öngördüler. Bolşevikler, böyle bir savaşın ve hatta savaşların kapitalizm ve onun en yüksek biçimi olan emperyalizm hüküm sürdüğü müddetçe kaçınılmaz olacağının altını çizdiler. Bu itibarla da burjuvaziyi alaşağı edecek bir devrim olmadığı takdirde bu savaşı önlemenin mümkün olmayacağını ve bu takdirde sınıf düşmanlarının birbiriyle kapıştığı savaştan bir devrim için yararlanmanın yollarını bulmak gerektiğine işaret ettiler. Enternasyonal’in solunda duran Rosa Luxembourg ve Troçki gibi kimseler de bu fikre karşı çıktılar. Çünkü onlar sınıf mücadelesinin daha ferah yürümesi için topların susması gerektiğini ve “barış” ortamı olması gerektiğini savunuyorlardı. «Toplardan devrim için yararlanmak gerekir!» diyen bir tek Bolşevikler vardı. Bu nedenle diğerleri Bolşevikleri “hayalperest” ve “pragmatist” görüyordu. Her ne kadar savaş devrim ile engellenmediyse de bir dizi devrim bu savaşın koşulları içinden doğdu. Bunlardan ilki 1916 Paskalya ayaklanması adıyla İrlanda’da oldu. Lenin bunu emperyalist savaşın yol açtığı ilk devrim diyerek selamladı. İkincisi de Bolşevikler için bile beklenmedik bir zamanda Rusya’da patlak verdi. Ardından Avusturya-Macaristan’da, Almanya’da peşpeşe, esas olarak emperyalist savaşın yol açtığı ve Rusya’daki devrimden de ilham alan devrimci gelişmeler oldu. Osmanlı İmparatorluğunun artıkları üzerinde bu yöndeki gelişmeler Kemalistlerin karşı devrimci müdahaleleriyle ezilir ve ikame edilirken İtalya’da da bu karşı devrimci misyon eski solcu Mussolini’nin faşist hareketi tarafından üstlenildi. 1917 Şubat’ta emperyalist zincir en zayıf halkasından kırıldı. Emperyalist savaş Rusya’da çarın devrilmesine yol açan bir devrimci kalkışmaya yol açtı. Ama şubatta bu ayaklanmayı asıl hedefine ulaştırmak için zorunlu olan devrimci önderlik henüz hazır ve hazırlıklı değildi. Bu hazırlık şubatla ekim arasında tamamlandı. Bu dönem aynı zamanda Bolşeviklerin Rusya’daki hâkim güçler arasındaki çatışmadan yararlanarak devrimi nihayetine ulaştıracak doğru taktik tutumların benimsendiği bir döneme tekabül etmektedir. Rusya’nın içinde yer aldığı emperyalist kamp savaştan galip çıkmıştı ve Rusya’nın hâkim sınıfları çarlık rejimini takip eden yeni rejimin hakimleri haline gelerek emperyalist paylaşım kavgasından kendi hisselerine düşeni alma gayretindeydiler. Bunun için emekçilerin ve ezilenlerin direncini kırmak ve onların bağımsız örgütlenmelerini dağıtıp kendilerine tabi kılmak zorundaydılar. Bunu yaparken de savaş zamanında olduğu gibi emekçilerin bir kesimini kendi yedeklerine alarak hareket etmenin yolunu arıyorlardı. Temmuz’daki kendiliğinden ayaklanmanın ezilmesi de bu yolu açmıştı. Ama bu gelişme hâkim sınıflar arasındaki çelişkiyi ve emperyalistler arasındaki paylaşım kavgasını sona erdirmiş değildi. Bir yandan Rusya’nın hakim sınıfları Almanya’nın Avusturya’nın ve Osmanlı’nın üzerine yürüyerek emperyalist savaşın galip devletleri arasında yer alan bir taraf olarak ganimetlerini arttırma ihtiyacı içindeydiler, bir yandan da kendi içlerinde bu zaferin ganimetlerinin paylaşılmasında iktidarı hangi kesimlerin elinde tutacağı konusundaki rekabet ortadan kalkmış değildi. Bu şartlar altında Çar’ı geri getirmek isteyenlerin temsilcisi olarak öne çıkan Kornilovcular ile Kerensky’nin temsil ettiği kesim arasında yeniden bir kapışma başladı. Tam emperyalist paylaşım kavgasının yarattığı iklimde yükselen devrim dalgası kırıldı denirken bu sefer Rusya’nın hâkim sınıflarının temsilciliğini yapmak isteyen siyasi güçler arasında yeni bir çatışma ortaya çıktı. Bolşevikler bu sefer hazırlıksız değildi. Bolşevikler, bu sefer hâkim sınıfların kendi aralarındaki bu iç çatışmadan devrim için yararlanmasını bildiler ve Şubatta yarım kalan devrim burjuvazinin iktidar organlarının tümüyle parçalanması ve iktidarın tümüyle Sovyetlerin eline geçmesiyle 7 Kasım’da zafere ulaşmış oldu. Şubatta başlayan devrim Kasım’da proletarya diktatörlüğü ile taçlanarak sonuçlandı. Böylelikle emperyalist savaşın devrimci gelişmeler için elverişli bir iklim oluşturacağı öngörüsü doğrulanmıştı. Ama bir başka öngörü daha doğrulandı: Devrim olasılıklarının bir devrimin zaferine ulaşması için bunun için hazırlanmış ve kendini kendiliğinden eylemlerin etkisinden uzak tutabildiği gibi aynı zamanda kitlelerin kendiliğinden hareketine yön verebilecek kadar kitle hareketi ile sıkı ilişkiler içinde olan Bolşeviklerinki bir devrimci partinin önderliği şarttır. KOMÜNİST KÖZ __________________ Kim Öğretiyor? PARTİ! Kim vuruyor? CEPHE! Kimin için? HALK İÇİN!

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Emperyalizme Geçit Yok!!	yoRum	SDP	0	04-06-2009 22:25
Nato'ya ve emperyalizme karşı sokağa, eyleme	Dev-Des	Diğer Hareketler	0	03-26-2009 16:37
Emperyalizme ve Natoya Karşı 4 Nisan'da Kadıköydeyiz	Dev-Des	ÖDP	0	03-22-2009 19:53
“Emperyalizme göbekten bağımlı olmak” ne demektir?	BABİL	Teorik Eğitim	0	01-05-2009 18:33
Emperyalizme Karşı İsyan Günüdür! ESP	Azad	ESP	1	06-07-2007 14:59

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)