yekta

Nasıl devrimci gençlik olunacak? Gençlik bir devrimin örgütlenmesinde nasıl bulunacak?
60'lı yıllarda gençlerin kafasını en çok meşgul eden soru buydu herhalde. O dönemin ideolojik ortamını en çok etkileyen de bu sorundu. Gençler devrimci ve antiemperyalist mücadelenin örgütlenmesinde kendilerine yer arıyorlardı. Ancak bildikleri bir şey de bunun yalnızca kitaplar okuyarak öğrenilemeyeceği idi. Ciddi bir ideolojik çalışmanın yanında gençler halkla bağlar kurmaya, devrimci eylemler örgütlemeye giriştiler. Kısa zamanda çok büyük bir kitleselliğe ve halkın içinde önemli bir güce ulaştıkları da söylenebilir.
Ancak bu çaba aynı zamada bir çok yanlışları da beraberinde getirdi ister istemez. En önemli sorun gençliğin ne yapması gerektiği üzerineydi? Denizler ısrarla gençiliğin tüm siyasal partilerden uzak durmaları gerektiğini vurguladılar ki, bu doğruydu. Gençliğin rolü ve doğası hakında gerçekten önemli bir fikirdi bu. Ancak zamanla bu fikir tek başına gençlerin öncü kuvvetler olarak algılanmasına kadar vardı. Hatta bunu da aşarak tüm devrimci eylemin yükünü gençlerin sırtlayabileceklerini düşündüler. Ülkenin siyasal mekanizmasından tümüyle kopup devrimci eylem örgütlemeye girişmek doğruydu, ancak halktan koparak devrimci eylem mümkün değildi.
Silahlı eylem Türkiye koşullarında ister istemez bunu getirdi. Denizler çıkışlarında ve eylemlerinde Kuvayı Milliye'ye dayanıyorlardı. Ancak bunu Latin Amerika benzerlerine koşullayarak salt silahlı eyleme indirgemek büyük bir hataydı, aynı zamanda ülkenin gerçek tarihsel mirasından da kopulmasını getirdi. Gençlik, enerjisini halk kuvvetlerinin bağlarının güçlendirilmesine, örgütlendirilmesine ve bilinçlendirilmesine harcayabileceği bir zamanda ondan tamamen kopmak sonucunu doğuracak bir eylem türüne girişti. Denizlerin önemli yanlışı budur.
Ancak sapla samanı birbirinden ayırmak gerekir. Denizlerin idam edilmesinin sebebi devrimci olmalarıydı. Yanlış eylemler yapmaları değil. Onlar maceraya giriştiler ve bunun bedelini ödediler demek ağır bir sapkınlık belirtisidir. Dönemin devrimci gençlik önderlerinin tümünün de büyük saldırılar ve ölümlerle karşılaşmalarının sebebi devrimcilikleridir. Yanlış eylemleri değil. Devrimci mücadelenin bedelinin ağır olduğunun en temel kanıtları yine Kuvayı Milliye geleneğinin binlerce şehitle kurtuluşa ulaşmış olmasıdır. Devrimcilik için "ölüm hoş geldi, safa geldi" diyebilecek kadar metin olmak şarttır.
Denizlerin hataları, asıl yıkıcı sonuçlarını onlar idam edildikten sonra gösterdi. Devrimci hareket 70'li yıllar boyunca büyük bir ideolojik bunalıma düştü. Bir yandan kurtuluşa ve Kuvayı Milliye geleneğine yönelik bir umutsuzluk başgösterdi. 60'lı yıllar boyunca ciddi ideolojik ve tarihsel bir bilincin gelişmesine sebep olmuş sistem eleştirisi yerini, düzen solcularının da körüklediği bir "faşizm" edebiyatına bıraktı. Bu zeminde gerçekten faşist ve provokatör güçler ortalıkta cirit atabildi, gençlere saldırdı ve Amerikancı 12 Eylül faşizminin hazırlanmasında uygun bir zemin yaratılmış oldu. Diğer yandan bir halk ittifakı kurulamadığından hareket yine çoğunlukla gençlerin sırtındaydı. Halk ittifakı kurulamamasının sebebi dayanabilecek tarihsel bir gelenek olmayışıdır. 60'ların ve 68'in halk-gençlik-ordu ittifakı ve bu ittifakı yaratan Kuvayı Miliye geleneği yokedildi. Bugün bile devam eden halk karşıtı ve Kuvayı Milliye karşıtı "sol" gelenek işte bu ortamda şekillendi.

deniz8534

behice boran parti sınıfın aklıdırder sosyalist siyaset yapıcak hareketi yönlendirecek sınıfla gençliği birleştirecek yetkinlikte bir parti örgütlenmesi söz konusu değil iktidar hedeflenmiş genelde ve kısır kalmış bu bakımdan yani marxsit leninist siyasetin olgunlaşmadığı görülmekte örneğin 15 16 haziran olaylarına bakın işçiler kendi kendilerine o eylemlilikleri gerçekleştiriyor ama herşeye rağman alınması gereken çok dersler vardır

__________________
KomünistForum a Hoş Geldiniz. Lütfen İmza Boyutunuz 4 Puntoyu Geçmesin....

devrimci95

Denizler ve onların gibi düşünenlerin yanıldığı noktanın kendimce şu olduğunu düşünmekteyim:Adnan menderes'in idamından son(1961) öğrenci ayaklanmaları çoğalmış ve 1968 yılında daha da sertleşmeye başlamıştır.Öğrenciler hükümete ve birbirlerine zıt düşünmcelerde olan kişilerle çatışmalara başlanmıştır.Deniz Gezmiş'te bunlardan biridir ve iyi bir marksizmcidir,devrimcidir.Ama devrim o yıllarda bir tek Türkiye'de değil bir çok ülkede yapılmaya çalışılmaktadır.Buna verilecek en basit örnek:Che guevera'dır.Küba'da devrim yapmış olan Che Latin Amerika'nın bir çok bölgesinde istediğini gerçekleştiremezken Deniz Gezmiş ve arkadaşları motorla dağa çıkarak devrim yapmaya çalıştılar,sanmayın ki devrime karşıyım Asla!ama o zamanlar da malesef motorla devrim yapmaya zorlanmış o çocuklar.Acımasız hükümetin karşısında yapılacak tek şey devrimdi.O hükümetki önce 18'ini asmayı düşünen daha sonra 6'ya ve 3'e indirilen devrimci kardeşlerimizDeniz,Hüseyin ve Yusuf'un son isteklerini bile yerine getirmeyecek kadar acımasız bir hükümmetti.Denizler hiçbir zaman ölümden korkmadılar bizde onları hersene anmaya ve onların bu ülkede ölümsüz olduklarını göstermeye devam edeceğiz!

__________________
YAŞASIN FAŞİZME ve EMPERYALİZME KARŞI MÜCADELEMİZ! (DEV-GENÇ)

Ernesto

Bana göre Denizlerin hatası Solculuk kavramını Enternasyonalist değil de Milliyetçi bir yönden ele almasıdır..Eğer daha Enternasyonalist bir hareket olsaydı bu hareket,devrim için daha umutlu bir hareket olabilirdi diye düşünüyorum...